podstawowe unormowania prawne wynikające z ustawy zasadniczej- Konstytucji z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. Nr 78, poz. 483), określone w ustawach: z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz.U. Nr 91, poz. 408 , z 1992 r. Nr 62, poz. 315, z 1994 r. Nr 121, poz. 591, z 1995 r. Nr 138, poz. 682, z 1996 r. Nr 24, poz. 110, z 1997 r. Nr 104, poz. 661, Nr 121, poz. 769 i Nr 158, poz. 1041 oraz z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 117, poz. 756), z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego (Dz.U. Nr 111, poz. 535, z 1997 r., Nr 88, poz. 554 i Nr 113, poz. 731), z dnia 26 października 1995 r. o pobieraniu i przeszczepianiu komórek, tkanek i narządów (Dz.U. Nr 138, poz. 682), z dnia 5 lipca 1996 r. o zawodach pielęgniarki i położnej (Dz.U. Nr 91, poz. 410 oraz z 1998 r. Nr 106, poz. 668), z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodzie lekarza (Dz.U. Nr 28, poz. 28 i Nr 88, poz. 554 oraz z 1998 r. Nr 106, poz. 668).
I. Prawa pacjenta wynikające z bezpośredniego stosowania przepisów Konstytucji:
1. Każdy ma prawo do ochrony zdrowia - art. 68 ust. 1. 2. Każdy
obywatel ma prawo do równego dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej
finansowanych ze środków publicznych, na warunkach i w zakresie
określonych w ustawie - art. 68 ust. 2.
II. Prawa pacjenta w zakładzie opieki zdrowotnej, o których stanowi ustawa o zakładach opieki zdrowotnej z 1991 r. : 1. Pacjent
zgłaszający się do zakładu opieki zdrowotnej ma prawo do
natychmiastowego udzielenia mu świadczeń zdrowotnych ze względu na
zagrożenie życia lub zdrowia, niezależnie od okoliczności - art. 7. 2. Pacjent w zakładzie opieki zdrowotnej ma prawo do: 1) świadczeń
zdrowotnych odpowiadających wymaganiom wiedzy medycznej, a w sytuacji
ograniczonych możliwości udzielenia odpowiednich świadczeń - do
korzystania z rzetelnej, opartej na kryteriach medycznych procedury
ustalającej kolejność dostępu do świadczeń - art. 19 ust. 1 pkt 1, art.
20 ust. 1, pkt 1 i art. 26, 2) udzielania mu świadczeń zdrowotnych przez osoby uprawnione do ich udzielania, w pomieszczeniach i przy zastosowaniu urządzeń odpowiadających
określonym wymaganiom fachowym i sanitarnym - art. 9 ust. 1 i art. 10, 3) informacji o swoim stanie zdrowia - art. 19 ust. 1 pkt 2, 4) wyrażenia
zgody albo odmowy na udzielenie mu określonych świadczeń zdrowotnych,
po uzyskaniu odpowiedniej informacji - art. 19 ust. 1 pkt 3, 5) intymności i poszanowania godności w czasie udzielania świadczeń zdrowotnych - art. 19 ust. 1 pkt 4, 6) udostępniania
mu dokumentacji medycznej lub wskazania innej osoby, której
dokumentacja ta może być udostępniana - art. 18 ust. 3 pkt 1, 7) zapewnienia ochrony danych zawartych w dokumentacji medycznej dotyczącej jego osoby - art. 18 ust. 2, 8) dostępu do informacji o prawach pacjenta - art. 19 ust. 6.a ponadto, w
zakładzie opieki zdrowotnej przeznaczonym dla osób wymagających
całodobowych lub całodziennych świadczeń zdrowotnych np. w szpitalu,
sanatorium, zakładzie leczniczo-opiekuńczym, pacjent przyjęty do tego
zakładu ma prawo do: 1) zapewnienia mu:
a) środków farmaceutycznych i materiałów medycznych - art. 20 ust. 1 pkt 2 i art. 26,
b) pomieszczenia i wyżywienia odpowiedniego do stanu zdrowia - art. 20 ust. 1 pkt 3 i art. 26,
c) opieki duszpasterskiej - art. 19 ust. 3 pkt 3,
2) dodatkowej opieki pielęgnacyjnej sprawowanej przez osobę bliską lub inną osobę wskazaną przez siebie - art. 19 ust. 3 pkt 1, 3) kontaktu osobistego , telefonicznego lub korespondencyjnego z osobami z zewnątrz - art. 19 ust. 3 pkt 2, 4) wskazania osoby lub instytucji, którą zakład opieki zdrowotnej obowiązany jest powiadomić o pogorszeniu się stanu zdrowia pacjenta powodującego zagrożenie życia albo w razie jego śmierci - art. 20 ust. 2 i art. 26, 5) wyrażenia zgody albo odmowy na umieszczenie go w tym zakładzie opieki zdrowotnej - art. 21 ust. 1 i art. 26, 6) wypisania z zakładu opieki zdrowotnej na własne żądanie i uzyskania od lekarza informacji o możliwych następstwach zaprzestania leczenia w tym zakładzie - art. 22 ust. 1 i 3 oraz art. 26, 7) udzielenia mu
niezbędnej pomocy i przewiezienia go do innego szpitala, w sytuacji gdy
pomimo decyzji uprawnionego lekarza o potrzebie niezwłocznego przyjęcia
do szpitala nie może być do tego szpitala przyjęty - art. 21. 3. Pacjent ma prawo
do świadczeń zdrowotnych pogotowia ratunkowego w razie wypadku, urazu,
porodu, nagłego zachorowania lub nagłego pogorszenia stanu zdrowia
powodującego zagrożenie życia - art. 28.
III. Prawa pacjenta określone w ustawie o zawodzie lekarza z 1996 roku:
Pacjent ma prawo do: 1. udzielania mu
świadczeń zdrowotnych przez lekarza, zgodnie ze wskazaniami aktualnej
wiedzy medycznej, dostępnymi lekarzowi metodami i środkami
zapobiegania, rozpoznawania leczenia chorób, zgodnie z zasadami etyki
zawodowej oraz z należytą starannością - art. 4, 2. uzyskania od
lekarza pomocy lekarskiej w każdym przypadku, gdy zwłoka w jej
udzieleniu mogłaby spowodować niebezpieczeństwo utraty życia, ciężkiego
uszkodzenia ciała lub ciężkiego rozstroju zdrowia, oraz w innych
przypadkach nie cierpiących zwłoki --art. 30, 3. uzyskania od
lekarza przystępnej informacji o swoim stanie zdrowia, rozpoznaniu,
proponowanych oraz możliwych metodach diagnostycznych, leczniczych,
dających się przewidzieć następstwach ich zastosowania albo zaniechania, wynikach leczenia oraz rokowaniu - art. 31 ust. 1,
4. zażądania od lekarza informacji o swoim stanie
zdrowia i o rokowaniu wówczas, gdy sądzi, że lekarz ogranicza mu
informację z uwagi na jego dobro - art. 31 ust. 4,
5. decydowania o osobach, którym lekarz może udzielać informacji, o których mowa w pkt 3 - art. 31 ust. 2, 6. wyrażenia żądania aby lekarz nie udzielał mu informacji, o których mowa w pkt 3 - art. 31 ust. 3, 7. niewyrażenia
zgody na przeprowadzenie przez lekarza badania lub udzielenia mu innego
świadczenia zdrowotnego - art. 32 ust. 1, 8. wyrażenia
zgody albo odmowy na wykonanie mu zabiegu operacyjnego albo
zastosowania wobec niego metody leczenia lub diagnostyki stwarzającej
podwyższone ryzyko; w celu podjęcia przez pacjenta decyzji lekarz musi
udzielić mu informacji, o której mowa w pkt 3 - art. 34 ust. 1 i 2, 9. uzyskania od
lekarza informacji jeżeli w trakcie wykonywania zabiegu, bądź
stosowania określonej metody leczenia lub diagnostyki, w związku z
wystąpieniem okoliczności stanowiących zagrożenie dla życia lub zdrowia
pacjenta, lekarz dokonał zmian w ich zakresie - art. 35 ust. 2, 10. poszanowania przez lekarza jego intymności i godności osobistej - art. 36 ust. 1, 11. wyrażania
zgody albo odmowy na uczestniczenie przy udzielaniu mu świadczeń
zdrowotnych osób innych niż personel medyczny niezbędny ze względu na
rodzaj świadczeń - art. 36 ust. 1 i 2, 12. wnioskowania do lekarza o zasięgnięcie przez niego opinii właściwego lekarza specjalisty lub zorganizowania konsylium lekarskiego - art. 37, 13. dostatecznie
wcześniejszego uprzedzenia go przez lekarza o zamiarze odstąpienia od
jego leczenia i wskazania mu realnych możliwości uzyskania określonego
świadczenia zdrowotnego u innego lekarza lub w zakładzie opieki
zdrowotnej - art. 38 ust, 2, 14. zachowania w tajemnicy informacji związanych z
nim a uzyskanych przez lekarza w związku z wykonywaniem zawodu - art.
40 ust, 1, 15. uzyskania od lekarza informacji o niekorzystnych
dla niego skutkach, w przypadku wyrażenia zgody na ujawnienie
dotyczących go informacji, będących w posiadaniu lekarza - art. 40 ust.
2 pkt 4,
16. wyrażania zgody lub odmowy na podawanie przez
lekarza do publicznej wiadomości danych umożliwiających identyfikację
pacjenta - art. 40 ust. 4,
a ponadto pacjent, który ma być poddany eksperymentowi medycznemu ma prawo do: 1. wyrażenia
zgody lub odmowy na udział w eksperymencie medycznym po uprzednim
poinformowaniu go przez lekarza o celach, sposobach i warunkach
przeprowadzenia eksperymentu, spodziewanych korzyściach leczniczych lub
poznawczych, ryzyku oraz o możliwościach cofnięcia zgody i odstąpienia
od udziału w eksperymencie w każdym jego stadium - art. 24 ust. 1, art.
25 ust. 1 i art. 27 ust. 1, 2.
poinformowania go przez lekarza o niebezpieczeństwie dla zdrowia i
życia jakie może spowodować natychmiastowe przerwanie eksperymentu -
art. 24 ust. 2, 3. cofnięcia zgody na eksperyment medyczny w każdym stadium eksperymentu - art. 27 ust. 1,
IV. Prawa pacjenta określone w ustawie o zawodzie pielęgniarki i położnej z 1996 r.
Pacjent ma prawo do:
1. udzielania mu świadczeń zdrowotnych przez
pielęgniarkę, położną, posiadającą prawo wykonywania zawodu, zgodnie z
aktualną wiedzą medyczną, dostępnymi jej metodami i środkami, zgodnie z
zasadami etyki zawodowej oraz ze szczególną starannością - art. 18,
2. udzielenia mu pomocy przez pielęgniarkę, położną,
zgodnie z posiadanymi przez nią kwalifikacjami, w każdym przypadku
niebezpieczeństwa utraty przez niego życia lub poważnego uszczerbku na
jego zdrowiu - art. 19,
3. uzyskania od pielęgniarki, położnej informacji o jego prawach - art. 20 ust. 1, 4. uzyskania od
pielęgniarki, położnej informacji o swoim stanie zdrowia, w zakresie
związanym ze sprawowaną przez pielęgniarkę, położną, opieką
pielęgnacyjną - art. 20 ust. 2, 5. zachowania w
tajemnicy informacji związanych z nim, a uzyskanych przez pielęgniarkę,
położną w związku z wykonywaniem zawodu - art. 21 ust. 1, 6. wyrażania
zgody lub odmowy na podawanie przez pielęgniarkę, położną do publicznej
wiadomości danych umożliwiających identyfikację pacjenta - art. 21 ust.
4.
V. Prawa pacjenta określone w ustawie o ochronie zdrowia psychicznego z 1994 r.
Pacjent z zaburzeniami psychicznymi, chory psychicznie lub upośledzony umysłowo ma prawo do: 1. bezpłatnych świadczeń zdrowotnych udzielanych mu przez publiczne zakłady psychiatrycznej opieki zdrowotnej - art. 10 ust. 1, 2. bezpłatnych
leków i artykułów sanitarnych oraz pomieszczenia i wyżywienia, jeżeli
przebywa w szpitalu psychiatrycznym będącym publicznym zakładem opieki zdrowotnej - art. 10 ust. 2,
3. zapewnienia mu rodzaju metod postępowania
leczniczego właściwych nie tylko z uwagi na cele zdrowotne, ale także
ze względu na interesy oraz inne jego dobro osobiste i dążenie do jego
poprawy zdrowia w sposób najmniej dla pacjenta uciążliwy - art. 12,
4. porozumiewania się bez ograniczeń z rodziną i
innymi osobami, w przypadku gdy przebywa w szpitalu psychiatrycznym
albo w domu pomocy społecznej - art. 13,
5. wystąpienia o okresowe przebywanie poza szpitalem bez wypisywania go z zakładu - art. 14,
6. uprzedzenia go o zamiarze zastosowania wobec
niego przymusu bezpośredniego; dopuszczenie zastosowania tego środka
wobec pacjenta musi wynikać z ustawy - art. 18,
7. uprzedzenia o zamiarze przeprowadzenia badania psychiatrycznego
bez jego zgody oraz podania przyczyn takiej decyzji; badanie takie może
być przeprowadzone, jeżeli zachowanie pacjenta wskazuje na to, że z
powodu zaburzeń psychicznych może zagrażać bezpośrednio własnemu życiu
albo życiu lub zdrowiu innych osób, bądź nie jest zdolny do zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych - art. 21 ust. 1 i 2, 8. wyrażenia
zgody lub odmowy na przyjęcie do szpitala psychiatrycznego, z
wyłączeniem sytuacji, gdy przepisy ustawy dopuszczają przyjęcie do
szpitala psychiatrycznego bez zgody pacjenta - art. 22 ust. 1 i art. 23, 24 oraz 29, 9.
poinformowania i wyjaśnienia mu przez lekarza przyczyny przyjęcia do
szpitala psychiatrycznego w sytuacji, gdy nie wyraził na to zgody oraz
uzyskania informacji o przysługujących mu w tej sytuacji prawach - art. 23 ust. 3, 10. cofnięcia uprzednio wyrażonej zgody na przyjęcie do szpitala psychiatrycznego - art. 28, 11. niezbędnych
czynności leczniczych mających na celu usunięcie przyczyny przyjęcia go
do szpitala bez jego zgody i zapoznania go z planowanym postępowaniem
leczniczym - art. 33 ust. 1 i 2, 12. wypisania ze
szpitala psychiatrycznego, jeżeli przebywa w nim bez wyrażenia przez
siebie zgody, jeżeli ustały przyczyny jego przyjęcia i pobytu w
szpitalu psychiatrycznym bez takiej zgody - art. 35 ust. 1, 13. pozostania w
szpitalu w sytuacji, o której mowa w pkt 17, za swoją później wyrażoną
zgodą, jeżeli w ocenie lekarza, jego dalszy pobyt w tym szpitalu jest
celowy - art. 35 ust. 2, 14. złożenia, w dowolnej formie, wniosku o nakazania wypisania go ze szpitala psychiatrycznego - art. 36 ust. 1, 15. wystąpienia do sądu opiekuńczego o nakazanie
wypisania ze szpitala psychiatrycznego, po uzyskania odmowy wypisania
ze szpitala na wniosek, o którym mowa w pkt 19 - art. 36 ust. 3,
16. informacji o terminie i sposobie złożenia wniosku do sądu opiekuńczego, o którym mowa w pkt 20 - art. 36 ust. 3, 17. złożenia
wniosku o ustanowienie kuratora, jeżeli przebywając w szpitalu
psychiatrycznym potrzebuje pomocy do prowadzenia wszystkich swoich
spraw, albo spraw określonego rodzaju - art. 44 ust. 1,oraz ma prawo do
tego, aby osoby wykonujące czynności wynikające z ustawy zachowały w
tajemnicy wszystko co go dotyczy, a o czym powzięły wiadomość wykonując
czynności wynikające z ustawy- art. 50 ust. 1.
VI. Prawa pacjenta określone w ustawie o pobieraniu i przeszczepianiu komórek, tkanek i narządów z 1995 r.:
1. Pacjent ma prawo do: 1) wyrażenia i cofnięcia w każdym czasie sprzeciwu na pobranie po jego śmierci komórek, tkanek i narządów- art. 4 i art. 5 ust. 1-4, 2) dobrowolnego wyrażenia przed lekarzem zgody na
pobranie od niego za życia komórek, tkanek lub narządów w celu ich
przeszczepienia określonemu biorcy, jeżeli ma pełną zdolność do
czynności prawnych - art. 9 ust. 1 pkt 7,
3) ochrony danych osobowych dotyczących dawcy/biorcy przeszczepu i objęcia ich tajemnicą - art. 12 ust. 1. 2. Pacjent
mający być biorcą ma prawo do umieszczenia go na liście osób
oczekujących na przeszczepienie komórek, tkanek i narządów i być
wybrany jako biorca w oparciu o kryteria medyczne - art. 13.
Karta Praw Pacjenta. Wersja ostateczna (poprawiona).18.III.1999
K O M U N I K A T
MINISTRA ZDROWIA I OPIEKI SPOŁECZNEJ
z dnia 11 grudnia 1998 r.
w sprawie przekazania do publicznej informacji
Karty Praw Pacjenta:
Przekazuję do publicznej
informacji Kartę Praw Pacjenta będącą zbiorem praw pacjenta
wynikających z obowiązujących aktów prawnych.
Prawem pacjenta jest
uprawnienie przysługujące w równym stopniu każdemu człowiekowi z tytułu
korzystania ze świadczeń zdrowotnych.
W polskim systemie
prawnym prawa pacjenta są rozproszone w wielu aktach prawnych, często
wynikają z przepisów nakładających obowiązki na różne podmioty
uczestniczące w udzielaniu świadczeń zdrowotnych i z tego powodu są
przez pacjentów nie zawsze znane, czy w należyty sposób rozumiane.
Każdy pacjent powinien znać swoje prawa i umieć z nich korzystać.
Zalecam
wszystkim świadczeniodawcom: zakładom opieki zdrowotnej, lekarzom,
pielęgniarkom, położnym wykonującym indywidualną praktykę oraz innym
osobom i podmiotom udzielającym czy uczestniczącym w sprawowaniu opieki
zdrowotnej publiczne udostępnienie załączonej Karty Praw Pacjenta.
Minister Zdrowia i Opieki Społecznej